Een apart mensensoort is het niet. Maar wie koken, slapen en spelen er achter de vinexgevels? Iedere maand een nieuwe impressie van een vinexbewoner. Kort, krachtig en onverbloemd.

Einde gemeenschap?
Is de VINEX een verzameling huizen en meer niet of is er wel degelijk spraken van samenhang? Tineke Lupi pleit op basis van een studie naar sociale cohesie in de VINEXwijk IJburg voor een genuanceerdere benadering. Een aantal citaten uit een interview:

“Het idee van de buurtgemeenschap is dan misschien een mythe, territoriale binding is springlevend. Mensen hebben evengoed behoefte aan een gevoel van collectiviteit. Wij zijn gebonden, ondanks de modernisering. Dat is geen idylle, maar ook niet per se een beperking.”

“Ook het concept community of limited liability van Gerald Suttles uit het eind van de jaren zestig is volgens Lupi tegenwoordig nog zeer relevant. ‘Ja, dat is mijn favoriete begrip. Bewoners voelen zich wel emotioneel betrokken bij hun woonomgeving, maar zetten dit slechts om in concrete actie wanneer ze er zelf baat bij hebben. De buurt is niet hun enige integratiekader en de mate van betrokkenheid verschilt per persoon.”

“Als je naar de algemene deler zoekt in een wijk, dan trek je al snel de conclusie dat mensen er niet veel binding mee hebben. Maar als je differentieert naar typen bewoners, dan zie je dat er heel grote verschillen zijn.’ Zelf maakt ze onderscheid naar ouders met kinderen, alleenstaanden en stellen zonder kinderen.”

Voor het hele interview, zie www.kennislink.nl

Geinteresserd in het boek? Tineke Lupi (2005), Buurtbinding. Van veenkolonie tot VINEX-wijk. Amsterdam: Aksant.